อีกครั้ง… ที่เธอต้องนั่งฟูมฟาย ว่าเธอเจ็บกับการเป็นตัวอะไร
ที่เขาไม่ใส่ใจ ไม่เห็นว่าเธอสำคัญ
เธอต้องทนรักทั้งทั้งที่เหนื่อยทั้งทั้งที่ทรมาน
ขอแค่เสี้ยวแค่เศษเท่านั้น ก็ไม่เห็นเขาคืนกลับมา

บอกฉัน… ว่าฉันไม่เคยเข้าใจ ว่าคนหนึ่งที่ยอมทุ่มเททั้งใจ
เจ็บช้ำสักเท่าไร เมื่อได้แค่ความเฉยชา
อยากจะบอกเธอตรงตรง แต่ฉันไม่พูดคงดีเสียกว่า
เมื่อไม่เคยแปลเจตนา ก็แล้วไป